seninle bir tarihimiz yok artik..
az çırpalamadın yerimin olmadığını söylerken hayatında
ve ben - daha aylarca - çırpalamak zorundaydım üstüne,
tarihimizi silebilmek için..
uzun gecelere murathan mungan'ın gecenöbeti şiiri eşlik edebiliyordu ancak
ve sonunda
"Bir tek gece vardır insanın hayatında..
Ömür boyu sürer nöbeti..
Bu da öyleydi..
İyi ol..
Sağ ol..
Uzak ol..
Ama bir daha görme beni.."
dedirtmek istiyordu bana o hain anıların..
oysa silip atamıyordu bu 12 yaşından beri onda etkisi olan
her yazdığını, ona her yazılanı saklamayı huy edinen özgür benliğim..
zaman zaman öğrendim neyin ben de kalması
neyin kalmaması gerektiğini ama,
seninle olan tarihimiz her tarihten öndeydi benim için
şu tarihleri her zaman unutmayı beceren zihnimde..
.....
ama oldu işte,
en sonunda oldu ve
ne kadar
seninle bir tarihimiz yok artık..
...
neyseki..
...
yazdığım yazılarımın sahibi
bir hiçliktir artık..
