« Önceki | Sonraki »

9/7/2007

die hard.. sinemayı keşfediş yazısı..

 

yıl 1988,

çocuklar için dünyada ghosbusters dalgası esiyor

herkes ghostbusters'ı konuşuyor, dünya'nın harry potter'dan haberi yok..

O zamanlar Bursa'da tek sinema var, Karacabey'de olan sinemadan bahsetmeye gerek yok =)

 

 

 

Ghostbusters II One Sheet

 

İstanbul'a gidiyoruz, abimi ziyarete, -o zaman yatılı okuyor kendisi-,

ve ben daha gitmeden anneme lobi faaliyetlerinde bulunuyorum "istanbul'da ghostbusters izleeeemek istiyorum" diye.. Annemlerin beni hayatımda götürdükleri ilk filmin "Rain man" olduğu düşünülürse, annemin beni o filme götürmesine ihtimal yok (abimi götürdükleri ilk filmde "Kramer Kramer'e karşı") yani ikimizinde sinema hastası olmamızın ailemizin bizi götürdüğü ilk filmlerle alakası olabilirdi eğer uygun yaşlarda götürülseydik

ama şekil 1.a'da görüldüğü üzere

herhangi bir alakası yok, netekim ikimizde filmlerde bayılmışız sıkıntıdan.. =))

 

Ghostbusters

 

Konuya dönüyorum, istanbul'a vardık ve ben lobi faaliyetimi huysuzluk boyutuna taşıyarak, ghostbusters'ı izleme tutkumu inatlaşma boyutuna taşıdım ve annem abime "hadi özgür'ü ghostbusters'a götür diyerek bizi sinema'ya bıraktı..

Ama sezinliyorum ki abimin hiç niyeti yok, nasıl bakıyor alternatif filme öyle dikdik ve ben nasıl da istiyorum slimer ı izlemeyi =)

Neyse, en nihayetinde abimle o zamana kadar çok film izlemişiz ve ben hep memnun kalmışım benden büyüklerin izledikleri filmdünyasından (aileminkiler hariç -ki onlara da yazık rocky serisini babam kaç kere bitirdi benimle bilemiyorum)

Ve afişinde yandudak gülüşü olan bir adamın olduğu filme giriyoruz,

evet bahsi geçen yandudak-gülüş adamı Bruce Willis..

 

 

Ve film başlıyor.. Daha ilk sahneden itibaren bayılıyorum filme.. Yapışıyorum koltuğa, filmin sonuna kadar Bruce Willis'i izliyorum, nasıl nefret ediyorum kabasakallı kötü adamdan..

Hayatımın en güzel sinema yolculuğu oluyor abimin seçtiği o film.. Sinemadan çıktığımda o kadar mutluyum, o kadar eğlenmiş, o kadar gezmiş görmüşüm ki..

 

Hani filmlerde bir kaset koyarlar çocuk sussun diye ve cocuk ağzı-açık bir şekilde durur-kalır, ve hiç huysuzlanmaz onu izlerken, ahanda işte o çocuk ben oluyorum Bruce Willis çıkınca..

Unutulmaz "Mavi Ay" dizisinin yıldızı beni gerçek aksiyonla tanıştırıyor -pek tabi Rambo sevdam bitmiş değil o zaman- ama sinemanın etkisini sanırım ilk o zaman anlıyorum..

thanks bro =)

-for everything-..

 

 

 

 

not: imdb notu 8.1 olan bu film, tüm zamanların en iyi 250 film listesinde de var, basit türünün en iyi kültlerinden belki de.. benim için de hep tepelerde..

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu


durma!. yorum yaz.. :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

Personal Blogs - Blog Top Sites oyun komedi sohbet
Join the Mailing List
Enter your name and email address below:
Name:
Email:
Subscribe  Unsubscribe 
Blogcu ile yapıldı